W@dgidsenWeb 2.1

U bent in menu 3-4. Helden en Geschiedenis

Broodkruimelpad

Home Ongewone tochten Bijzondere wadlooptocht naar Ameland: vanaf Wierum via het Bultje - en weer terug -13 mei 2021

Ongewone Wadlooptochten

Bijzondere wadlooptocht naar Ameland: vanaf Wierum via het Bultje - en weer terug -13 mei 2021

En een variant: Wierum - Bultje - Rif v.v. 09 en 10 oktober 2021, zie onder.


Bultje - Ameland v.v. Het gedeelte Wierum-Bultje v.v. van de tocht is niet aangegeven.
Blauw: de route Bultje – Ameland, geel: de route Ameland – Bultje

Tracks Ben Verbree

Zondag 8 maart 2026

Wadloper Ben Verbree liep op Hemelvaartsdag 13 mei 2021 een bijzondere tocht naar Ameland op en neer. Nl. van Wierum via de tussen Engelsmanplaat en Ameland (ongeveer een halve meter beneden gemiddeld hoogwater) gelegen wadplaat Bultje naar Ameland, zie kaart. Het volgende tij liep Verbree langs dezelfde weg terug naar Wierum. Hieronder zijn verslag.

Door Ben Verbree

Eén minuut voor de geplande tijd begin ik aan de oversteek naar het Bultje vanuit Wierum. De diepte van het water is gelijk aan die van een eerdere tocht toen ik van het Bultje naar het Rif van de Engelsmanplaat ben gelopen. Het is twee dagen na nieuwe maan, midden in de nacht, dus donker. In de verte zie ik de lichten van het productieplatform Ameland Westgat, dat als een uitstekend baken functioneert. Het wad bij de Holwerderbalg staat droog. Ik besluit om mijn rugzak en jas hier neer te leggen en het laatste deel naar het Bultje te gaan hardlopen om tijd te winnen. Met een aflopend getij is het geen probleem om deze hier achter te laten.


Bultje richting het zuiden.

Dat lukt en 10 minuten eerder dan gepland vertrek ik vanaf het Bultje. Na afloop hoorde ik dat deze nacht het Noorderlicht was te zien. Helaas heb ik het niet waar kunnen waarnemen. Hardlopend passeer ik wederom de Holwerderbalg en bereik de plek waar mijn rugzak en jas liggen. In de verte zie ik de boeien van het Wierumerwad en het Friesche Wad liggen. Wil ik de retour-route, van Ameland naar het Bultje, een grotere kans van slagen geven dan zou het mooi zijn als ik hier een deel kan afsnijden. Ik loop op een boei af waarvan ik de doorgang wil onderzoeken, het blijkt boei FW 13 te zijn. Het water stroomt er krachtig af naar het westen, bovenbeendiep doorwaad ik het Friesche Wad.


Ton FW 13.

Vervolgens probeer ik in zuidoostelijke richting een aansluiting op mijn oorspronkelijk geplande route te vinden. Ik stuit hierbij met grote regelmaat op de uitlopers van het Friesche Wad, die rijk gevuld met slib zijn. Soms zak ik er tot net onder mijn knieën in weg. Aan de oevers zijn soms steile kanten die het opstappen niet vereenvoudigen. Niet ideaal om krachten te sparen en tijd te winnen, maar ik kan het gebied zo goed in kaart brengen. Ten noorden en ter hoogte van Visbuurt buig ik af en loop naar het noorden. Twee groepen lepelaars zijn er aan het fourageren. Als ik langs ze loop vliegen ze niet op en blijven driftig met hun snavel heen en weer bewegen in het ondiepe water.


Lepelaars.

ZS 33.

Ik loop in de Zuiderspruit langs boei ZS 33, die rechtop op het droge staat. In de verte zie ik het Oerd van Ameland, het is verleidelijk om een kortere route uit te proberen die meer rechtstreeks naar het Oerd leidt. Ik herinner mij dat ik jaren geleden in een rechtstreekse noordelijke lijn naar het Oerd kon lopen. Het blijft bij proberen want het water in de uitlopers van het Pinkegat is te diep. Lopend om de uitlopers heen kom ik terug op mijn geplande route en loop dan in een rechte lijn naar het Oerd. Dit hoge duin steekt prachtig in het zonlicht liggend, boven de naastgelegen duinen uit. Boven op het Oerdrduin aangekomen kijk ik over de Waddenzee uit die zich inmiddels weer bijna helemaal gevuld heeft met het Noordzeewater.


Oerd.

Uitzicht van het Oerd.

Ik blijf nog even om van het uitzicht te genieten. Leg mijn kleding over de banken om ze te laten drogen. Eet twee donkervolkoren boterhammen met gebakken ei en ga ergens liggen om uit te rusten.

Retourtocht naar het Bultje en Wierum
Voor de retourtocht geven de voorspellingen nog steeds een verwachte verhoging van de waterstand aan op het tijdstip dat ik bij het Bultje zou moeten zijn. Dit wetende en omdat ik dan met het opkomende water heb te maken, doen mij besluiten om een kwartier eerder te vertrekken. Een half uur voor gepland vertrek sta ik bij het startpunt. Ik wacht wel een kwartier, anders weegt de winst van het eerder starten niet op tegen de kracht die ik moet leveren om door het iets hogere water te lopen. Zover als het oog reikt staat alles onder water en bij de Zuiderspruit zie ik in de verte meerdere zeilboten varen. Rustig en gestaag lopend met een snelheid van ongeveer 3 km/uur loop ik richting Friesland.


Boeien van de Zuiderspruit.

Ten noorden van Visbuurt buig ik af naar het oosten en loop zuidelijker dan tijdens mijn heen-route. Het is nog steeds heerlijk weer en de zon schijnt veel langer dan was voorspeld. Ik zie iemand met een rugzak lopen vanaf het Schoorsterhoofd bij Ternaard. Na een kwartier lopen stopt hij en begint te graven. Op zoek naar kokkels of zeepieren? Het wad begint droog te vallen en in een rustig looppasje steven ik op de ton FW 13 af. Mijn nieuwe route loopt om de slikvelden heen en dat bevalt prima.

Vanaf het Friesche Wad loop ik rechtstreeks naar de doorgang bij de Holwerderbalg. Ik zie een groepje wadlopers richting Wierum lopen. Hebben zij de Holwerderbalg verkend of komen zij terug van het Bultje? Aangekomen bij de Holwerderbalg kijk ik naar de waterstand en op mijn horloge. Niet eerder ben ik op dit tijdstip na laagwater Lauwersoog hier geweest om nog naar het Bultje te moeten lopen. Door de nieuwe route lig ik een half uur voor op schema. Het ziet er verantwoord uit om vanaf hier hardlopend in de te verwachten 40 minuten op en neer naar het Bultje te lopen.

Er ligt een zwaar stuk hout waar ik mijn rugzak op vastbindt en haal voor de zekerheid mijn mapje met belangrijke persoonlijke spullen eruit en steek deze in de jaszak. Mocht het water snel en krachtig opkomen dan zal mijn rugzak niet meegenomen worden. Neem een flesje water mee en begin te hardlopen. Ik voel mij nog goed en krachtig, komt misschien ook door de wetenschap dat deze tocht een grote kans van slagen heeft, waar ik gezien de te verwachte waterstanden minder op gerekend had. Aangekomen op het Bultje kijk ik naar het noorden waar het water dichterbij is dan ik ooit eerder heb gezien. En kijkend naar het zuiden liggen de zeehonden op de bekende plek langs de Holwerderbalg.

Er is nu geen tijd meer te verliezen en ik ga hardlopend richting de boei waar mijn rugzak vlakbij ligt. Snel doe ik deze om en loop richting de kerktoren van Wierum die goed zichtbaar is. Ik voel mij nog goed en in een rustig hardlooppasje loop ik naar het Wierumerwad. En bereid me mentaal voor op het allerlaatste stukje van de tocht, de 20 meter kniediep slik net voor de aankomst aan land bij Wierum. Ik stamp de modder van mijn schoenen en loop de dijk op. Zie het spoor in het slik van mijn afgelegde route met in de verte het productieplatform Ameland Westgat en heb een heerlijk voldaan gevoel.


Spoor met in de verte productieplatform Ameland Westgat.
Foto's Ben Verbree


  Wierum - Bultje - Rif v.v. 09 en 10 oktober 2021


Wierum - Bultje - Rif v.v.
Rood: Wierum - Bultje – Rif 09 oktober 2021, groen: Rif – Bultje - Wierum 10 oktober 2021

Tracks Peter Laagland

Door Peter Laagland

In de avond van 9 oktober 2021 ben ik van Wierum via het Bultje en de Engelsmanplaat naar het Rif gelopen. De volgende ochtend ben ik van het Rif via het Bultje naar Wierum gelopen. Op de terugweg naar Wierum had ik nog wat tijd over en heb ik de Holwerderbalg en het Friesche Wad verder verkend. Daarbij kwam ik nog een stuk wrakhout, veel zeehonden en paarden anemonen tegen. Het was rustig en helder weer. Ik liep een groot deel van de tocht in het donker.

Het Bultje ligt niet overtuigend boven gemiddeld hoogwater, mocht dat zo zijn. Het oppervlak was gevormd door stroomribbels. Wel lagen er zeehonden kuilen, dus blijkbaar hebben die daar met hoogwater ook gelegen. Vanochtend lag er veel vogelpoep, een indicatie dat het niet onder water is gelopen het getij ervoor. Het zand was niet nat, maar ook niet opgedroogd. Ik ga er vanuit dat het niet boven gemiddeld hoogwater ligt, maar ik kon het niet definitief vaststellen.


Door Redactie:


Op de zeekaart van 2025 ligt het hoogste punt van Bultje 2.2 meter boven LAT (rode cirkel).
Gemiddeld hoogwater ter plaatse is ongeveer 2.75 meter boven LAT.
Het hoogste punt ligt volgens de zeekaart dus ongeveer 55 cm beneden gemiddeld hoogwater.